Anlatacaklarım var

Bir cok yazimda ozellikle Hurriyet ve Milliyet’in komik haberlerine, uydurmalarina vs deginmistim. Bir gazeteye yakismayan, gazeteciligin ozune cok ters bir cok hata yapiyorlar. Ancak bugun Hurriyet gazetesinde bir ozur yazisi gordum ki insana “daha neler” dedirtiyor.

Haber su sekilde;

Vahim bir hata ve özür

Hürriyet Spor ilavesinin 8 Nisan 2008 tarihli sayısında, Hürriyet’e hiç yakışmayan bir hata yapıldı ve bazı bölgelere giden baskılarda Türkiye’nin bir bölümünü göstermeyen Google’dan alınan haritaya yer verildi.

Hata, baskıya girdikten bir süre sonra fark edilerek hemen düzeltildi. Bugüne kadar hatalı haritalar konusundaki hassasiyeti bilinen ve yaptığı yayınlarla haritaların düzeltilmesini sağlayan Hürriyet Gazetesi olarak okurlarımızdan özür dileriz. Bizi telefon, faks ve internet yoluyla uyaran okurlarımıza da gösterdikleri hassasiyetten dolayı teşekkür ederiz.

LINK

Elbette burada bana “daha neler” dedirten konu Hurriyet gibi bir gazetenin hatali olarak basilmasi degildi. Hurriyet’in bu konuda durusu belli, ve bunun bir hata oldugu cok bariz. Ancak nasil oluyorda Hurriyet gibi bir gazete; haberlerinin altina surekli olarak haberin izinsiz olarak kopyalanmasi halinde yasal islem baslatacagini belirten bir gazete nasil oluyor da kopyalanmasi yasal olmayan bir resmi Google’dan bulup gazetesinde yayinliyor. Iste bu hakkaten inanilir gibi degil. Nerede kaldi gazeteciligin ahlaki.

Sitemizi düzenli olarak takip eden 18%’luk kesimin hatırlayacağı gibi aslında anlatacaklarımvar.com bir teknoloji bloğu olarak kuruldu. Teknoloji konularında yazılarımızı özenle hazırladık, bir çok farklı platform da anlattıklarımızın geçerliliğini test ettik. Bize sorduğunuz ve anlatılmasını istediğiniz bir çok soru için gerektiğinde sabahladık, ve çözüm ürettik. Elbette, bunları yaparken hem çok güzel vakit geçirdik hem de kendi bilgi ve birikimimizi zenginleştirdik. Gönderdiğiniz emaillarda bir çoğunuz neden artık anlatacaklarımvar.com teknoloji yazıları yazmıyor diye sormuşsunuz. Bunun tek sebebi internet üzerinde özellikle blogların çıkması ile çok yaygınlaşan fikir hırsızlığı.

Burada ki, özellikle teknoloji üzerine, hemen her yazının bir ve ya bir çok kopyasını artık internette bulmanız mümkün. Hatta o kadar abartılmış durumda ki bazı siteler bizim siteyi update etmemizi bekler oldular. Bizim örneğin ayın 1inde burada yayınlamaya başladığımız yazımızı, ertesi gün bir çok farklı teknoloji bloğunda görmeniz mümkün. Hatta daha terbiyesiz olanları tarihi bir kaç gün öncesine alıp sanki yazılarını bizden önce yayınlamışlar gibi bizi hırsız durumuna düşürmeye çalışıyor.

Geçenler de Türkiye’nın “sözde” çok saygın gazetelerinin birinin teknoloji köşesini okurken, çok tanıdık bir yazı gözüme çarptı. Evet, bizim burada MSN ile ilgili bir yazımız da yaptığımız uyarıyı aynen alıp gazete de yayınlamışlar. Daha üzücüsü yazının altında ne bir imza, ne de bir kaynak. En azından bize sorulmadan alınsa da, buradan kopyalanan bir yazının altında anlatacaklarımvar.com’u görmek isterdim.

Yukarı da anlattığım sebeplerden dolayı artık anlatacaklarımvar.com teknoloji konularında değil, tamamen gün için de yaşadıklarımız ve hayatımızda ki tecrübelerimizden kesitler sunan bir blog halini aldı. Eğer okurlarımızı bir şekilde mutsuz ettiysek özür dileriz.

Öyle çok futbolla ilgili bir insan değilim, bütün hayatım boyunca da, başından sonuna kadar izlediğim tek maç Türkiye’nin Dünya Kupasında Senegal’e karşı oynadığı maçtır. O gün Türkiye’de ailemin yanındaydım, izlemekten başka bir alternatifim yoktu. Dün de herkesin söylediğine göre; oldukça eğlenceli ve Fenerbahçe’nin güzel bir oyun ortaya koyarak Chelsea’yi yenmeyi başardığı bir maç oynanmış. Bütün ailem ve akrabalarım Fenerbahçe taraftarı olduğu için elbette benim de hoşuma gitti alınan zafer. Sonra kendi kendime düşündüm, aslında ben hangi Türk takımı yurtdışında bir zafer kazansa bundan zevk alan bir insanım. 2000 senesinde Galatasaray’in UEFA Kupasını kazanması da beni heyecanlandırmıştı.

Bugün sabah ise geldiğimde her zamanki gibi kahvem ile birlikte Türkiye’de ki haberleri okumaya başladim. Elbette hangi gazeteyi açarsam acayim mutlaka dün geceki Fenerbahçe maçı ile ilgili haberler manşetteydi. Ancak haberlerin gazete okuyucuları tarafından yazılan yorumlarını okumaya başlayınca resmen utandim.

Bizim Türk toplumu olarak biraraya gelmemiz için üzücü şeyler mı yaşamamız gerekiyor? Neden Fenerbahçe galibiyeti Fenerbahçe’liler dışında çok az insanı mutlu edebildi. Tamam elbette mutlu olmak zorunda değilsiniz ama bu kadar çılgıncasına Chelsea’yi desteklemek, yorumların hemen hepsinde Fenerbahçe’ye saldırmak neden? Tabii ki Fenerbahçe taraftarlarının da diğerlerinden bir farkı yok, onlarında her yorumu 6S ve ya 8JK kelimelerini içeriyor. Heralde yüzlerce yorumdan sadece 3-4 tanesi “Bir Beşiktaş’lı / Galatasaray’li olarak Fenerbahçe’nin galibiyetini tebrik ederim” içerikliydi.

Her ne kadar bir çok insan bana katılmayacak olsa da; ben dünkü maçı bir Milli Mac’in ülkemizi tanıtmamızda oynadığı rol kadar önemli görüyorum. Aynı şekilde Türk Takımları tarafından oynanan her maçın önemli olduğunu düşünüyorum, yenmek ve ya yenilmek önemli değil. Bizim bu maçlarda kazanmanın dışında başka bir amacımızda, özellikle stadda yerini alan Türk’ler ve futbolcularımız, halkımızın nasıl insanlar olduğunu tanıtmak olmalı. Benim için, bugün Fenerbahçe ile ilgili okuduğum yabancı başındaki en güzel haberler Ali Samiyen’de ki seyircilerin coşkusu ve maç sonrası Chelsea taraftarlarına gösterilen hoşgörü ile ilgili olanlar oldu. Keşke bu hoşgörüyü maçı kaybettiğimizde de gösterebilsek.

Her konuda birlik ve beraberlik içinde haraket etmeyi diliyorum.