Sen,ben,o-Hepimiz "o"nun içiniz!

Bana sağır olmam gerektiğini söyledi,”Hayat”.”Sağır olmak,hiçbir şeyi duymamak,duyduklarını gözünün önünde canlandırmak gerekiyor”.Evet,evet aynen böyle söyledi…Bir de kör olmalıyım.Yaşanılanları,yapılan şaheselerleri ve kötülükleri görmem iyi olmazmış,hani ilham niyetine içime girerler diye.Evet,evet aynen bunu tembihledi…Burnumu mandalla kıstırmalıymışım.Yeni yemiş veren bitkileri koklamamak,taze yapılan sıcacık ekmekleri burnumun ziyafetine sunmamak en makul olanıymış.Evet,evet aynen ifadesi bu şekildeydi.İyi ama ben yazarım,çizerim,okurum…Koklar bir daha yazar,duyar bir daha çizer,görür bir daha okurum.Bitkiye verilen güç,yeşerip göğe uzanabilmektir,bana verilen güç ise yazıp kelimeleri göğe uzatabilmektir.Ben suyun akışını,insanların konuşmalarını,hayvanların koklaşmasını,..duymalıyım.Duyduklarımı daktilom ile tanıştırmalıyım,içimden çıkmalılar.İnsancıklarıma teker teker işittiklerimi yansıtmalıyım.Ha bir de görmeliyim.Kim istemez ki uzaklara dalıp görmek istediklerini görmeyi.Zaman,bize kollarını açmış nimetlerini sunarken görmemek olmaz ki! Hani tecrübe dediklerimiz var ya,doğum gibi,ölüm gibi,”yaşamak” gibi,..tüm bunları görmeden olmaz ki.O zaman ben beni tanıyanları nasıl ikna ederim,beni okuyanlara bazı şeyleri nasıl gösteririm.Çaylak tamir etmeyi nasıl öğrenemezse,ben ve benim gibiler kelimelerin dansını nasıl öğrenir? Tüm bu evrede,yani duyduklarımı ve gördüklerimi resmederken kokladıklarımı da araya sıkıştırmalıyım.Yazar dediğin anlattığı çiçeği halkına koklattırır,.çünkü o çiçek cennetin çiçeği olmasa da hayal dünyasının çiçeğidir.Yazar,okuyucularına çocuk karekterini salıncakta sallandırırken annesinin hazırladığı turtaları koklatmazsa ne tür bir yazar olur ki?

Diyeceğim şudur ki,”Hayat” maya gibidir.Size ıslak,az tuzlu bir tadı sunarken sizin gözlemlediğiniz tanımlamalarla o şekil alır,onu bir çöreğe,hatta koca bir yaş pastası haline getirirsiniz.Yazar dedim yanlış anlaşılmasın,her insan için geçerlidir bu,fakat ona bir rol verildi;kelimelerin Tanrı’sı o’dur.Kelimleri kuklalaştırmadığı zaman insanlar hayatla meşgul olurlar ve de duymadıkları,görmedikleri ve koklamadıklarıyla yapayalnız kalırlar.Tohumuz biz,bizi sulayın,yetiştirin,göğe ulaştırın.İşte o zaman gerçek görselliği,doğrucu duymuşlukları ve lezzetli kokuları öğrenirsiniz.Ne zaman mı? İşte o zaman,bu zaman içindir,yani içinizdeki kuklaların hakimiyet-i devridir.Bırakın aksın sular,yeşertin birbirinizi…

Sevgiler…