Geçtiğimiz ay Türkiye’de yaşayan abimin ricası üzerine bir tane Google Nexus One telefon alıp, kendisine göndermek istedim. İnsanoğlu iste bazen nasıl temeli olmayan yasaların olduğu bir ülkeden geldiğini unutup çok fazla araştırma yapmaya gerek görmüyor. Zaten maceramız da bu yüzden başladı.
Telefonu burada satın aldım, güzel bir paket yapıp UPS kargo ile Türkiye’ye yolladim. UPS bana söz verdiği üzere iki günde telefonu Türkiye’ye ulaştırdı. UPS Türkiye, abimi arayıp telefonun kendi merkezlerinde olduğunu ancak gümrük işlemleri tamamlanana kadar telefonu kendisine veremeyeceklerini söyledi. Abım işinin gücünün ortasında UPS merkezine gidip oradaki gümrük görevlisi ile konuşmuş. Gümrük görevlisi paketin hediye olmasına rağmen gümrük vergisinin yatırılması gerektiğini söyleyip abimi Yeşilköy’e yollamıs. Yeşilköy’de işlemleri halledip parayı ödedikten sonra geri UPS merkezine gelen abime, gümrük görevlisinin verdiği cevap şu olmuş; “Bu bir cep telefonu, o yüzden bunu size teslim edemeyiz. Türkiye Gümrük Yasaları gereği ‘hediye dahi olsa’ yurtdışından Türkiye’ye cep telefonu sokamıyorsunuz.” Uzun konuşmalar ve tartışmalardan sonra abi maalesef telefonu alamadan binadan ayrılmak zorunda kalmış.
Tabii telefon abime verilmeyince, buradaki UPS’i arayıp paketin bana geri gönderilmesini istedim. Buradaki UPS işlemlere başladı, ancak bir şekilde İstanbul UPS Merkez’de ki gümrük memuru bizim paketi UPS’e geri vermiyor. İstanbul UPS, New York UPS ve abim, üçü birden gümrük memuruna baskı yapıyor ancak herşeye rağmen sanırım gümrük memuru bizim telefonu cebine atmayı kafasına koyduğu için paketi UPS’e vermiyor. Neyse malum Türkiye gerçeği, araya birilerini koyarak telefonun gümrükten, İstanbul UPS’e verilmesini sağladık ve telefon geri bana geldi. Aradan bir kaç zaman geçtikten sonra telefonu New York’tan İstanbul’a seyahat eden bir arkadaşımıza verip telefonun abime ulaşmasını sağladık.
Merak ettiğim şey; soyadları aynı olan iki kişi arasında bir paket alış verişi ve paketin içinde küçük yeğenime aldığım bir mont ve bir tane cep telefonu var. Nasıl bir yasa hazırlanıyor ki bizim ülkemizde, tek bir cep telefonu “hediye” olmasına rağmen abime yasalardan dolayı verilemiyor. Belli ki biz bu işin ticaretini yapmıyoruz, altı üstü bir tane cep telefonu. Bu cep telefonu Türkiye’de satılmıyor, Türkiye’de bir bayii yok. Ona rağmen bu telefonun Türkiye’ye sokulmamasının mantığı nedir ?
Bu paketin içinde telefon olduğu, en başından beri belliydi. Ben burada gümrük formlarını doldururken cep telefonu diye bildirmiştim. Buna rağmen abimi Yeşilköy’e gümrük vergisi ödetmeye gönderip, bu para ödendikten sonra cep telefonuna gümrüğün el koyması ne demek? Türkiye Cumhuriyeti artık vatandaşını dolandıracak kadar acizleşti mi? Benim gözümde, hizmeti vermeyeceğini bile bile birinden para almak dolandırıcılıktan başka birşey değildir.
Tabii komik olan, bu telefonu yasal belgeleri tamamlayarak Türkiye’ye sokamıyoruz ancak arkadaşımızın cebinde kolayca sokabiliyoruz. Türkiye’ye giren telefonunda IMEI’sını onaylatıp kullanmaya başlayabiliyoruz.
Her geçen gün Türkiye’den taşınmakla ne kadar doğru bir karar verdiğimin farkına varıyorum.
